「MINTO」

วันนี้สอบแอคเคาท์เสรด เหนท่าไม่ดี
ฝนมามืดฟ้ามัวดินสุดๆค่ะ
เลยต้องรีบกลับบ้าน กระเทยไม่อยากเปียกน้ำค่ะ
เด๋วเสื้อนักศึกษาสีขาว กับ สีผิวอันขาวใสราวกับไข่มุกของอิชั้น
เวลาเปียกแร้วมันแนบเนื้อกัน ผู้ชายแถวนั้นจะอดใจไม่ไหว ไม่งั้นท้องแน่ๆค่ะ
ลำบากตามหาพ่อเด็กอีก คิๆ

กรี๊ดดด นี่ตอนข้ามเรือจากสี่พระยา ไปคลองสาน
อิชั้นถ่ายมาให้ดูค่ะ
(ที่จริงไม่ได้ตั้งใจถ่ายอิท้องฟ้าอันทะมึนนี่หรอกค่ะ
มีจุดประสงค์อื่น อุปส์ หลุดปากค่ะ
อิชั้นไม่ใช่คนอย่างนั้นนะคะ คุณผู้อ่าน)



ระหวางรีบจ้ำเอ้าๆที่คลองสาน เพื่อที่จะไปป้ายรถเมล์
ลูกอิชั้นดันร้องค่ะ หิวอย่างแรง
ฝนก็ทำท่าจะตก แต่ไม่เปนไรค่ะ กูห่วงเรื่องอาหารการกินมากกว่า
จะกินข้าวนั้นก็จะแลดูเป็นพิธีมากเกินไป
เลยคิดว่าหาอะไรมาลองท้องก่อนดีกว่า
เดินไปเจอผู้ชายซื้ออิเจ้าสิ่งนี้อยู่ค่ะ
แหม หล่อซะด้วย
อิชั้นเลยตัดสินใจได้ทันที ว่าจะกินอะไร
อิห่านี่มันก็คือ"ลอดช่องน้ำกระทิปั่น"ค่ะ


แก้วเล็กราคา 15 บาท แก้วใหญ่ราคา 19 บาท
ไฮโซหรูแร่ดอย่างมีระดับอย่างอิชั่น แน่นอนค่ะ
ต้องหน้าใหญ่ไว้ก่อน ทุ่มไม่อั้นค่ะ งานนี้

"เอาแก้วเล็กค่ะ แม่ค้า"

ก็ไม่มีรัยมากนะคะ แค่คุณแม่ค้าเอาน้ากระเทย อิ๊ อุบาท
น้ำกระทิค่ะ ใส่เข้าไปในเครื่องปั่นมหาสนุก แล้ว
ก็ตามด้วยน้ำเชื่อม แร้วก็เบลนค่ะก่อนค่ะ
แร้วก้ใส่ไอซ์เข้าไปเบลนผสมกันอีกทีนึก
ขาว ข้น ผลั่กเลยค่ะ
จากนั้นคุณแม่ค้าก็เทใส่แก้ เอารอดช่องใส่
(น่าจะเปนรอดช่องสิงคโปร์นะ เขียนไงหว่า
ปกติอิชั้นเขียนแต่ Singapore อ่ะค่ะ
เพราะเหมมันเขียวๆใสๆอ่ะค่ะ )
ตามด้วยขาวโพด กะ ถั่วค่ะ
เอาหลอดกะช้อนแทงเข้าไปในแก้ว

เสรดค่ะ มิชชั่นคอมพลีต
พร้อมแดกค่ะ

มาดูรูปร่างหน้าตาของอิสิ่งนี้กันนะคะ
น่าเกลียดน่าชังใช่มั้ยล่าาา


น่าอร่อยใช่มั้ยล่ะค้ะ



จิงๆใส่รอดช่องแค่นิดเดียวเองค่ะ
ก็คุณแม่ค้าอะสิค่ะ เอาตระก้อตักรอดช่องขึ้นมา
ทั้งสลัด สะบัด จนมันเหลืออยู่นิดเดียว
แร้วเอาใส่แก้วให้อิชั้น
(ต๊ายยย ในรูป อิชั้นลืมตัดเล็บ น่าอายที่สุดเลย)

Comment: จืดชาติหมาเรยค่ะ แดกเกลือยังจะหวานกว่าอีก
แต่ตรงรอดช่องอร่อยดี ถ้าไม่ใส่ถั่วจะดีมากเรยค่ะ
ยังดีนะคะ ที่อิชั้นเปนคนหน้าตาหวานอยู่แร้ว
เลยทดแทนความหวานของน้ำเชื่อมที่ขาดหายไปได้เปนอย่างดี
(ที่จริงแม่ค้าเค้าถามว่าเอาหวานมั้ย อิชั้นเสือกตอบว่าไม่เอาเองแหล่ะค่ะ)
มีแค่นี้แหล่ะค่ะ อิชั้นขี้เกรียจพิมพ์แล้ว

รักเดกค่ะ

edit @ 12 May 2008 21:25:51 by ミント BLUE BIRD

ヒヒヒヒ
สวัสดีวันปีใหม่ไทย
ไม่ได้อัพมานานมาก
วันนี้(วันที่14) หยุดพัก 1 วันแอบมานั่งอัพบลอค(คือขี้เกรียจออกไป)
เมื่อวานไปสีลมมา หนุกโครตๆขอบอก เดินจนดำเลย รึว่าดำอยู่แร้ว- -
ไปกะเอเเระเพื่อนเอชื่อแคท 3สาวน้อยตะลุยสีลม เดินวนไปวนมา
นี่แหละ นาทีทอง ที่เราจะได้ใช้มือให้คุ้มค่าที่สุด วันนี้พักรบ
พรุ่งนี้เตรียมตัวใช้มือให้คุ้มค่าที่สุด ...

- - - - ตั้งแต่ปิดเทอมมาก็ไม่ได้อัพเลย เหอๆ
เรียนซัมเมอร์ น่าเบื่อโครตตตต อย่างกะเรียนเปิดเทอมแหน่ะ
ให้ตายเถอะพ่อโรบิ้น แถมก่อนปิดสงกรานต์สอบมิดเทอมอีกแหน่ะ

วันแดงเดือด

ไม่มีอะไรเปนพิเศษหรอก แค่อยากจะใส่สีแดงเท่านั้นเอง
ดี ที่แถวมหาลัยไม่มีฟาย ไม่งั้นป่านนี้ ขวิดตูดเบี้ยวไปแระ

ป.ล.ให้นังเฟินเปนคนถ่าย โทดถานไม่ใส่เสื้อสีแดงมา

ชีวิตเดกหอ
เคยคิดว่าอยู่หอน่าจะประหยัดเงิน กินน้อยลง อ่านหนังสือมากขึ้น
แต่...ไม่เลยแฮะ แดก เล่น คุย all the time! อยู่หอก็ดีแฮะ แต่เวลาอยู่คนเดียว
มันโดดเดี่ยวยังไงก็ไม่รู้ ถ้าเอาจริงๆอยากไป-กลับ มากกว่า
อยากกลับบ้านกะเพื่อนมากก่า ยิ่งกลับทางสี่พระยารุ่นน้องที่เพิ่งเข้ามา
หน้าตาดีเพียบบบบ + แต่อย่างไรก็เหอะ สัญญาตั้ง 1 ปี บัดซบที่ซู๊ดด

วันนั้นเข้าไปออกกะลังกายในม. กะจอย ตอย เอ ไปกันตอนเยนๆ บรรยากาศดีมาก
คนไม่ค่อยมีแล้ว เปิดเพลงในมือถือเต้นแอโรบิคกัน แระเดินกลับหอ ระหว่างเดิน
พระอาทิตย์ก้เริ่มลับขอบฟ้า แสงจันทร์สาดส่องมากระทบใบหน้าใสกิ๊ง วิวสวยโครต
ไม่เชื่อดูรูปๆ ถ่ายเองกะสองขาหน้าเลยนะเนี่ย ไม่ได้ตกแต่งด้วย ขอบอก








สวยใช่ม๊า...กูง่ะ

ก่อนสอบมิดเทอม ( 1 วัน )
ก่อนวันสอบไซโค ( Managerial Psychology) พวกกุก็จะนัดติวกัน
นุชชี่กะพวกเพื่อนที่หอบายารีก้มาด้วย มากันแยะมาก ได้พี่โกมาติวให้ด้วย
สัก 1 ทุ่มก่าๆก็ออกไปแดกเตี๋ยวกัน แถวๆศิริเสาธงเทมเพิล อร่อยโครต
แล้วไปกันต่อที่ห้องพี่โก ที่โนเบิล ไปนั่งเล่นกัน อย่างกะสมาคมอะไรสักอย่างนึง
กลุ่มนึงติว อิกกลุ่มนึงเล่นเกม อิกกลุ่มนึงดริงค์ ส่วนตัวกูนั้นนั่งสวย...

พี่โกเล่นกีต้า ร้องเพลงเพราะโครต

นี่รุปอิพี่เลกนั่งดีดตอนกูติวกัน (ขอบคุนค่ะ)


โชว์หัวเถิก

นั่งคุยกัน ถ่ายรุป จนกระทั้งเที่ยงคืน...ง่วงมาก พอกลับไปถึงหอ...

นุชชี่ :อายูจะเอาไง แกจะอ่านเรยป่ะ

กู :เด๋วช้านว่าจะอาบน้ำและนอนสัก 2ช.ม.ก่อน แล้วจะตื่นมาอ่าน ยันเช้าเลย

นุชชี่ :เออ โอเค ชั้นก็คิดว่างั้น

ตอย :เราไม่นอนหรอก เราจะอ่านเลย

กู :โอเค แล้วเด๋วเจอกัน ตีสองมาปลุกกุด้วยนะ

และเราก็แยกย้ายกันไปทำภารกิจของตัวเอง และแล้วเวลาก็ผ่านไป 2 ช.ม.
กูตื่นมายกหมอน ผ้าห่ม หมอนกอดไปห้องอิตอย ตั้งนาริกาปลุกถึงตีสามครึ่ง
และนอนต่อ พอตีสามครึ่งกูก็ตื่นมาปิดนาฬิกาปลุกแล้วก้นอนต่อ ....
.
.
.
.
จนกระทั่ง หกโมงเช้า โฮกกกก น้ำตาแทบเลด อ่านไม่ทันว้อยยยยยย

ไม่รุกุอัพเยอะไปป้าว สงสัยจะไม่มีคนอ่าน สาธุครัยอ่านไม่จบขอให้เปนฝีดาด
เกิ๊กๆๆๆๆๆ อัพพอแระ ขี้เกรียจ ฉ้านรู้ว่าพวกแกต้องขี้เกรียจอ่าน
ครั้งนี้ไม่ค่อยได้แต่งอะไรด้วย ไปนั่งหา บรัชมานั่งเล่นดีก่า ไปล่ะ บ๊ายบาย